Ik mocht mee om Joeri op te halen van de ic. Omdat het weekend was was de recovery kamer gesloten en werden ze opgenomen op de ic. Sytze was nog steeds bij Joeri aanwezig. Toen ik op zijn kamertje kwam zag ik hem liggen. Hij was aanspreekbaar maar dat was dan ook alles. Hij kon amper zijn ogen open houden. Maar hij was genoeg ontwaakt om naar de kinderafdeling te komen. De verpleegster op de ic vertelde dat hij een hele vieze ontsteking had gehad en dat hij daar niet een dag langer mee om had moeten lopen. Samen zijn we naar beneden gelopen en kwamen we weer op zijn kamer, nummer 7, aan.
Daar werd hij weer aangesloten op de monitor die alles in de gaten hield.
Hij moest zo nu en dan even flink diep inademen. I.v.m het voorkomen van een longontsteking. Joeri vergat zo nu en dan wel even om te ademen. Gelijk hoorde je dan een waarschuwing van het apparaat. Even weer een diepe inademing en het apparaat was weer stil. Dit zou kunnen komen door de bijwerking van de morfine die hij had gekregen.
Joeri was nog maar net aangekomen op zijn kamer of de eerste visite was er al. Cissy en Jelmer konden niet langer wachten en wilden hem heel graag een knuffel brengen. Zij hadden via sms gehoord dat hij in het ziekenhuis was opgenomen. Die dag waren ze bij Jelmer zijn ouders en hadden dus niets van de opname meegekregen. 
Even aandacht van je zus.
Je zag Joeri met de minuut opknappen. Ook kwamen zijn verhalen los. Hij vertelde over wat hij had beleefd. x93Ik werd naar boven gebracht en we gingen door een deur. Heit ging door de rechterdeur en ik door de operatiedeur. Ik moest op een brancard liggen en kreeg een muts op.
Toen kwam heit er ook weer bij, hij had een blauwe pak aan met een rits en een muts op. Een man heeft me nog gevraagd wat voor school ik deed en hij vertelde wat er allemaal ging gebeuren. Daarna bracht hij me weer verder door nog meer deuren. Toen kwamen we bij de inslaapkamer en daar kreeg ik stickers op en werd ik aangesloten op de apparaten. De saturatie vingertip werd aangesloten. Mijn hartslag kon ik horen en dat vond ik eng want ik werd nerveus en ineens hoorde ik mijn hartslag sneller gaan. Toen dacht ik, ik moet rustiger gaan ademhalen en wanneer ik dat deed ging hij ook langzamer piepen. Die man vertelde dat hij mijn hals dicht zou gaan drukken wanneer ik onder narcose werd gebracht. Hij zette het masker op mijn mond en iemand anders deed de spuit in mijn infuus..het groene dopje maakte hij open. Ik moest door het kapje heel diep inademen dan zou ik frisse lucht voelen. Dat moest ongeveer 4x gebeurenx85de man vertelde dat het kon gaan tintelenx85en dat voelde ik in mijn gezicht en mijn ogen begonnen ook te tintelen. Er werd weer een spuit ingespoten..en toen drukte hij op mijn hals en daarna weet ik het niet meer.x94

x93Toen ik weer bijkwam was heit er nog niet. Ik kreeg een prik en die persoon ging weg en toen zag ik heit. Ik weet dat mijn tanden steeds klapperden en mijn ogen kreeg ik niet helemaal open..kon er maar net doorheen kijken. Ik had heel veel pijn aan mijn wond. Het voelde niet goed. Ik moest mijn tenen bewegen en dat lukte wel. Daarna werd al snel besloten dat ik weer naar de kinderafdeling mocht en nu lig ik weer hier. x94
Nadat Cissy en Jelmer weer waren weggegaan zijn we rustig naast hem gaan zitten.
Aan het eind van de middag is Chris nog even langs geweest.
Je hoofdeinde had je al weer wat omhoog gedaan. Ondertussen was er ook een nieuwe paal voor de medicijnen en vocht er bij geschoven. Anders kon je niet eens recht op zitten.
Je kreeg eigenlijk ook al weer gelijk trek in eten..maar helaas..dat mocht nog niet. Ik had je een puzzel boekje gegeven met woordzoekers. De eerste puzzel die je ging maken was een puzzel met woorden die betrekking hadden op chocolade. MMM..zei je danx85een gevulde reepx85een ware kwelling voor jezelf. Maar wel humor. x91s Avonds kreeg je bezoek van pake en beppe en Oom jr en tante L. Van hun kreeg je een koker met drop. Zo lekker, maar helaas..ook dat mocht je nog niet hebben.
Rond 8 uur zijn wij weer naar huis gegaan. Er mocht als je dat wilde 1 van ons bij je blijven slapen. Na overleg besloten we dat niet te doen. Als er wat zou zijn dan waren we binnen 10 minuten bij je. Om half 10 heb ik nog geprobeerd je te bellen. Maar je sliep al. De volgende dag hadden we met je afgesproken dat we om negen uur weer bij zouden zijn. Je had die nacht goed geslapen en was rond half 6 wakker. Die ochtend had je als ontbijt een schaaltje vla gehad.
Je had nog steeds trek. Je zou die dag alleen maar vloeibaar voedsel mogen. Op dat moment kwam de voedingsassistente langs met de lijst van die dag die je moest invullen. Toen ik vertelde dat je trek had en dat er een beschuitje er echt wel in zou gaan was het geen probleem. Ze heeft gelijk een beschuitje met jam voor je gehaald. Als x91s middags eten zou je ijs en soep krijgen.

x91s avonds kon je dan wel weer een beschuitje bestellen.
Eerst heb je je die ochtend lekker opgefrist in de douche. Heit is met je meegegaan. Voor het geval dat je toch even je evenwicht zou gaan verliezen. Maar dat ging gelukkig goed. Lekker schoon en fris ben je weer op bed gegaan. Je verveelde je al snel. Eigenlijk wilde je wel weer naar huis. Maar zolang je nog aan het infuus zat kon dat natuurlijk niet. De koorts was wel weg.

Die middag zijn Cissy en Jelmer nog op bezoek geweest. Ook kwam er nog een vriendin van je langs. Tante J is ook nog geweest.
x91s avonds kreeg je als eten; twee beschuitjes. 1 met jam en 1 met komijnen kaas. Je hebt zo heerlijk genoten van je beschuitje met kaas. Echt zo grappig om te zien. Met een big smile zat je te eten. Wat kun je dan genieten van het eten. Je vond het jammer dat je niet beide beschuitjes met kaas had belegd. Toen heit en ik om eten zouden gaan naar het restaurant wilde je mee. Je had al schoon genoeg van het bed. Maar aangekomen in het restaurant vroeg ik je of je misschien nog zin had in een beschuitje met kaas. Maar dat hoefde dan ook weer niet. Net toen we daar waren zagen we Tante T lopen met de beide kids. Jij bent met hun mee gegaan naar hun kamer en wij hebben ons broodje nog even opgegeten. Na de visite hebben we nog een spelletje pesten gedaan en toen was het ook al zo weer tijd om naar huis te gaan. Je bent met ons meegelopen naar de uitgang en hebt ons daar uitgezwaaid.
De volgende dag mocht ik je om negen uur al weer ophalen uit het ziekenhuis.
En zo eindigde ons pinksterweekend.
Je bent nu weer thuis en het gaat super met je!!