leuk dit nieuwe weblog. Ik begrijp er geen snars meer van.xa0 Geen mailtjes krijg ik binnen. Als ik inlog zegt ie dat ik niet alle rechten heb? Nou ja…in een woord: Waardeloos.
en waarom kan ik niet alles gelijk lezen? Hoe werkt dat dan?
Ik ben blij dat ik al een poos geleden over ben gestapt naar iets nieuws. Die doet het in ieder geval zoals ik het wil.
Even kijken of het hier werkt…niet dat ik nog veel zal gaan bloggen. Maar omdat hij toch weken uit de lucht is geweest en nu helemaal vernieuwd is..wil ik toch graag weten hoe het hier in zijn werk gaat. Dus een probeersel.
Wanneer je voor het eerst vader en moeder mag worden van een baby sta je op dat moment nog niet stil bij het idee wat ze later gaan worden. Gaande weg in hun leven zie je hun ontwikkelen. Ze krijgen steeds meer hun eigen idealen en wensen. Onze oudste had al heel snel het idee om kinderarts te worden. Helaas was ze uitgeloot en moest noodgedwongen een andere richting kiezen. Uiteindelijk is dat de HBO-V geworden. Vier jaar heeft ze er overgedaan en gisteren was het dan eindelijk zover. Ze mocht haar diploma in ontvangst nemen. Samen met nog ruim honderdveertig leerlingen. Maar voordat ze het felbegeerde diploma binnen had moest ze eerst nog de eed afleggen. Honderdveertig keer hoorde je: Ja, dat beloof ik. Ze is nu een bexebdigde verpleegster. En met super cijfers is ze geslaagd. Nooit is ze een keer voor een toets gezakt. Alles in xe9xe9n keer gehaald. Ze heeft er keihard voor gewerkt. Wij zijn dan ook super trots op haar!
Daar staat ze dan tussen haar collega's. (die voor hun privacy onherkenbaar zijn gemaakt)
Na afloop was er nog tijd voor een borreltje en een hapje. Heel lang zijn we niet gebleven want x91s avonds om half acht had Chris zijn diploma uitreiking.
Omstreeks kwart voor zeven waren we weer thuis. Ik had diezelfde middag een grote pan kippensoep klaar gemaakt. Samen met wat stokbrood heeft het ons prima gesmaakt. Met het warme weer is een hele grote maaltijd ook niet lekker. Chris was al vertrokken want die moest om zeven uur er al zijn. Dat hoorde ik natuurlijk pas toen we thuis waren!
Na het eten zijn we snel die kant opgegaan en we kwamen als laatste binnen. En achteraf was dat niet eens erg want wij mochten gelijk naar boven lopen en hadden mooi uitzicht over het podium. Jammer genoeg was het daar niet echt koel. De warmte steeg natuurlijk naar boven.
De hele groep kwam binnen en mochten plaats nemen op hun stoel. Al snel zag ik Chris rondkijken om te zien waar we zaten. Een blik naar boven was genoeg. In groepjes mochten ze naar voren waar hun mentor een gesprek met hun aanging.
Zijn mentor had het volgende over Chris te vertellen:
Regelmatig kwam ik je het afgelopen jaar tegen in de Jumbo. Ik was dan weer eens wat vergeten en moest nog gauw iets halen voor het eten en vaak was jij daar dan. Dat moest kunnen vond je. Maar op een gegeven moment kreeg ik een signaal van een van mijn collegax92s: Hij kan het echt niet hebben om 18 uur per week te werkenx85.in de Jumbo. Hij zou die tijd moeten besteden aan school! Toen ik dat met je besprak was je zelf ook al tot dat inzicht gekomen. Als je voor dat vak uit wilde komen op een 5.5 dan moest je er iets meer voor doen. Dat heb je geprobeerd en dat leverde wel wat op. Uiteindelijk bleek de 5.5 niet te consolideren, maar wat gaf dat? Je hebt veel tijd gestoken in je profielwerkstuk over verkeerslichten voor het vak natuurkunde en dat heeft een 10 opgeleverd! Je gaat naar de Tu in Delft. Volgens mij komt dat helemaal goed!
Daarna werd het diploma overhandigd en een gekleurd kaarsje, wat symbool stond voor warmte en de veelkleurigheid van de groep leerlingen.
Het diploma moest worden ondertekend en dan kon hij het in ontvangst nemen.
Super trots zijn we op hem. Hij heeft het toch maar even gedaan. Het gymnasium diploma is binnen!
Na afloop was er nog een drankje en een hapje.
Rond tien uur waren we thuis. Buiten was het nog aangenaam en zo belanden we in de tuin. We besloten om op deze bijzondere dag te gaan toasten. Met ons zevenden hebben we het glas geheven.
Weer een hoofdstuk afgesloten voor hun..op weg naar een nieuwe bestemming.
Voor iedere voetbal gek en om in de sfeer van het voetballen te blijven…mijn weblog met de beroemde vuvuzela.
Klik op de link: vuvezela
Yes, hij is geslaagd!!
Chris wij zijn super trots op jou.
Joeri is dinsdag met zijn school naar Londen vertrokken. Om kwart voor 6 x91s morgens moest hij zich melden bij de bus die hun naar Calais zou brengen. Ze gaan o.a in Londen naar de St. Paulx92s Cathedral, De tower bridge, Londen Eye, Natural History Museum. Ze slapen bij een gastgezin.
Het instappen bij de bus. De koffers eerst afleveren bij de buschauffeur. De rugzak ging natuurlijk mee de bus in. Die zat vol met allemaal lekkere dingen. Hij had er ontzettend zin aan om er naar toe te gaan.
Geen tijd voor een knuffel of een afscheidszoen. Als afscheid kreeg ik alleen maar een dikke duim van de jongens.
x91s middags kreeg ik een smsx92je dat de reis goed was verlopen en dat ze op de boot zaten. De volgende dag kreeg ik te horen, via een smsx92je, dat ze bij een leuk gastgezin zaten en dat het Engels spreken prima ging. Helaas bleek er die ochtend bij aankomst van de bus dat er was ingebroken. Joeri was gelukkig niets kwijt. Vandaag staat de Duck tour op het programma en daarna mogen ze zelf Londen in met met metro. Rond vijf uur moeten ze hun melden bij de MC Donalds. Daar gaan ze nog wat eten en dan met de bus naar de boot die hun weer naar Nederland brengt. Op die boot gaan ze slapen en zijn ze de volgende ochtend rond 8 uur x91s morgens in Hoek van Holland.
Helaas moest hij de verjaardag van zijn broer missen. Chris mocht gisteren zijn achttiende verjaardag vieren. Joeri was het niet vergeten en feliciteerde hem nog met een smsx92je. Het cadeautje had hij maandagavond al gegeven.
Omdat we gisterenochtend geen visite verwachten had ik met Chris afgesproken dat we rond half 10 boodschappen gingen doen. We moesten nog taart halen en nog wat andere verse dingen. Maar zoals we wel van Chris gewend zijn..moest ik hem om 10 uur nog wakker maken. Hij heeft zich snel aangekleed en we konden vertrekken. Omdat hij die dag achttien jaar werd mocht hij gelijk meedoen met de verkiezingen.
Ik vond dat wel heel bijzonder en daar wilde ik natuurlijk een foto van hebben. Hier staat hij nog thuis met de oproepingskaart om te stemmen.
Blij was hij niet dat ik hem op de foto wilde zetten. Omdat hij snel moest had hij niet zoveel tijd aan zijn haar besteed en hij vond dan ook dat het niet echt kon om zo op de foto te gaan. Nou ja, ik zag het probleem niet. Hij blijft gewoon altijd mooi.
Aangekomen bij het stembureau mocht hij de oproepingskaart inleveren. Daar vertelde ik dat hij die dag net 18 was geworden en nu voor het eerst mocht stemmen. Chris werd hartelijk gefeliciteerd door de drie mannen. Omdat ik graag een foto wilde maken met het overhandigen van het stembiljet gingen ze even voor me poseren. In al die hectiek werd het legitimeren even overgeslagen.
Toen was het grote moment aangebroken en mocht hij voor het eerst het stemhokje betreden.
Daar stond hij dan. Nu mocht hij een keus maken uit al die namen. Het deponeren van zijn stem heb ik niet op de foto genomen. Stond namelijk zelf in een andere hoekje te beslissen welk rondje ik rood zou maken.
Ik was best wel trots op hem en vroeg aan hem welke keus dat hij had gemaakt. In eerste instantie wilde hij het niet vertellen. Dat kan en dat vond ik ook primax85maar ineens zei hij..ik heb blanco gestemd. Verbaasd keek ik hem aan: x93Blanco??? Wat is dat.x94 vroeg ik aan hem.x94 x93Nou dat kon ook hoor…dat stond duidelijk aangegeven.x94 zei hij. Ik moest zo lachen..dit is typisch Chris..geen keus kunnen maken. Maar super dat hij het zo heeft opgelost.
Thuis gekomen van de boodschappen hebben we gezamenlijk de hapjes klaar gemaakt en rond drie uur kwam de eerste visite.
Amber en haar moeder kwamen die middag ook. Zij zijn blijven eten. De laatste visite ging rond 12 uur weg en toen was de verjaardag al weer voorbij.
Omdat Chris dit jaar niet wist wat hij als cadeau moest gaan vragen, hebben we voorgesteld om een bijdrage te geven voor een nieuwe laptop. Dat vond hij een goed idee. Samen met zijn vader heeft hij het aanbod bekeken. De keus moest hij zelf maken. Uiteindelijk kwam hij met een keus. Het moest natuurlijk een laptop worden met alles er op en aan. Toen ik de prijs hoorde wat hij er voor moest gaan betalen schrok ik wel. Ik vond het wel giga veel. Gelukkig vond hij het ook en na wat onderdelen te hebben verwijderd is de computer besteld. Nu maar hopen dat hij snel geleverd word.
Zaterdag avond hebben we gezellig met zijn vijven gebarbecued. Natuurlijk had ik weer veel te veel ingekocht.
Eigenlijk met voorbedachte rade..want zondag zou het ook mooi weer worden en dan waren alle kinderen thuis..wel zo gezellig om het dan nog een keer te doen.
Onze huiseend komt nog elke dag een stukje brood bietsen. Ze zit op het moment ergens op een nest. Heb geen idee waar..maar ze komt op gezette tijden langs voor haar eten.
Ze eet letterlijk uit mijn hand. Na twee boterhammen houdt ze het voor gezien en vertrekt weer naar haar nest. Dit jaar zijn er maar weinig kuikentjes. Heb er nog niet zoveel gezien en die ik heb gezien die leven al niet meer. Ben dan ook wel nieuwsgierig of zij ze groot krijgt.
Het mannetje zwemt hier achter in de sloot en verjaagt de andere eenden als zijn vrouwtje weer in de buurt is. Grappig om te zien..in de eerste jaren was hij nog niet zox92n heldx85maar hij blaakt nu steeds meer van zelfvertrouwen want hij blijft ze maar achtervolgen en verjagen. Ook eenden groeien met de jaren..krijgen meer levenservaring.
Zondag middag rond 4 uur hebben we de barbecue aangestoken. Amber moest die avond rond 7 uur al weer met de bus vertrekken..dus zijn we iets eerder begonnen. De zon was al verdwenen achter de wolken, maar de temperatuur was nog prima.
Maar al snel voelden we de eerste regendruppelsx85de parasol maar opgezet. Konden we in ieder geval nog een klein beetje droog blijven zitten. En dat was prima te doen. Rond half zes was het vlees op en de magen gevuld. Alles opgeruimd en zijn naar binnen gegaan. Amber is door Cissy en Chris naar de bus gebracht.
Rond 8 uur hebben we een film besteld bij UPC. Zo handig vind ik datx85je hoeft niet meer de deur uit om een film te halenx85gewoon in je luie stoel een film bestellen. We hebben de film x93My sisterx92s keeperx94 gezien.
Een hele mooie ontroerende film. En zo eindigde ons zomerse weekend. Vandaag regent het al weerx85tis in Nederland hollen of stilstaan met het weer.
Morgen vertrekt Joeri met zijn klas naar Londen. Moet straks nog even naar de winkel voor een batterij. Hij krijgt onze oude fototoestel mee en die was batterij loos. Natuurlijk moeten er nog broodjes en snoepgoed worden gekocht.
Eindelijk is het zomer in Nederland. Wat een heerlijk weertje. Dit is genieten.
Mijn schaduw plekje in de tuin. Tot ongeveer vier uur x91s middags hebben we hier de schaduw van de eikenbomen. Daarna is het een heerlijk zonnig plekje en dan zitten we x91s avonds hier, met een kop koffie, de laatste zonnestralen nog even op te vangen.
Nu alles zo groeit en bloeit is er weer veel werk te doen. Elke dag doe ik weer een klein stukje. Vooral het snoeien van de buxus kost me veel tijd. Helaas kan ik niet meer alle haagjes in 1 keer doen. Ik krijg teveel last van mijn handen en daarna is mijn knijpkracht nihil. Tuinieren moet wel leuk blijven. En als ik alle dagen iets doe is het nog wel te doen.
Dit jaar heb ik voor het eerst een papaver..nou ja..vorig jaar al geplant en dit jaar voor het eerst in bloei. Het is een 2 jarige plant.
De tere blaadjes doen mij denken aan crxeapepapier. De blaadjes zijn frommelig en ongestreken lijkt het wel.
Ik heb nog meer papaver soorten in mijn tuin staan.
Dit is de gele schijnpapaver. (Meconopsis cambrica)
Dit is dan weer een meerjarige plant. Ook deze papaver heeft van die mooie tere blaadjes. Ze bloeien alleen niet zo lang. De gele blaadjes vallen al snel en dan hou je een zaaddoosje over. Die knip ik steeds eruit zodat ze toch nog langer doorbloeien. Ook doe ik het omdat ze zich razendsnel uitbreiden. De kleine zwarte zaadjes uit de zaaddoos vliegen door de hele tuin en dan is de hele tuin bezaaid met die bloem en dat is nu ook niet de bedoeling.
Dan heb ik nog de slaapbol, ook wel genoemd de bolpapaver. Dit is een eenjarige plant. Uit deze plant wordt opium gewonnen. Maar die is nog niet zo groot dat ik hem al bloeiend heb.
Wat op het moment wel prachtig bloeit is de Clematis. Een zee aan bloemen geeft hij dit jaar. En er zitten nog meer knoppen in.
De gele, roze en paarse kleuren overheersen op dit moment mijn tuin.
Helaas komt de paarse kleur op fotox92s nooit mooi tot zijn recht. Het is net of die kleur wegvalt. In het echt is het allemaal veel sprekender.
De gehele border aan de linkerkant.
Vandaag is het weer een mooie warme dag. Ik denk dat we vanavond de BBQ maar aansteken.
Dit jaar doen twee van onze kinderen examen.
Cissy studeert dit jaar af voor hbo-v. Ze is nu druk bezig met haar literatuur studie en heeft binnenkort haar presentatie van het project. Volgens mij slaagt ze gewoon met vlag en wimpel.
Chris heeft vandaag net zijn laatste examen achter de rug. Als laatste stond Grieks op het programma. Behoorlijk zenuwachtig is hij er aan begonnen. Want vandaag zou het er om gaan spannen. Als hij dit examen niet goed zou afronden dan zou dat wel eens kunnen betekenen dat hij niet is geslaagd. Hij heeft ontzettend zijn best er voor gedaan. Dagen ervoor geploeterd. Dus zou het toch op een fiasco uitdraaien. Aan zijn inzet heeft het niet gelegen.
Gematigd positief kwam hij weer thuis. Afwachten dus..het kan alle kanten nog op gaan.
We wachten het met spanning af. De uitslag komt op 17 juni.
Ik ga in ieder geval voor hem duimen.
psx85de foto is gemaakt toen hij op de laatste schooldag in een smoking moest verschijnen.
Ik mocht mee om Joeri op te halen van de ic. Omdat het weekend was was de recovery kamer gesloten en werden ze opgenomen op de ic. Sytze was nog steeds bij Joeri aanwezig. Toen ik op zijn kamertje kwam zag ik hem liggen. Hij was aanspreekbaar maar dat was dan ook alles. Hij kon amper zijn ogen open houden. Maar hij was genoeg ontwaakt om naar de kinderafdeling te komen. De verpleegster op de ic vertelde dat hij een hele vieze ontsteking had gehad en dat hij daar niet een dag langer mee om had moeten lopen. Samen zijn we naar beneden gelopen en kwamen we weer op zijn kamer, nummer 7, aan.
Daar werd hij weer aangesloten op de monitor die alles in de gaten hield.
Hij moest zo nu en dan even flink diep inademen. I.v.m het voorkomen van een longontsteking. Joeri vergat zo nu en dan wel even om te ademen. Gelijk hoorde je dan een waarschuwing van het apparaat. Even weer een diepe inademing en het apparaat was weer stil. Dit zou kunnen komen door de bijwerking van de morfine die hij had gekregen.
Joeri was nog maar net aangekomen op zijn kamer of de eerste visite was er al. Cissy en Jelmer konden niet langer wachten en wilden hem heel graag een knuffel brengen. Zij hadden via sms gehoord dat hij in het ziekenhuis was opgenomen. Die dag waren ze bij Jelmer zijn ouders en hadden dus niets van de opname meegekregen.
Even aandacht van je zus.
Je zag Joeri met de minuut opknappen. Ook kwamen zijn verhalen los. Hij vertelde over wat hij had beleefd. x93Ik werd naar boven gebracht en we gingen door een deur. Heit ging door de rechterdeur en ik door de operatiedeur. Ik moest op een brancard liggen en kreeg een muts op.
Toen kwam heit er ook weer bij, hij had een blauwe pak aan met een rits en een muts op. Een man heeft me nog gevraagd wat voor school ik deed en hij vertelde wat er allemaal ging gebeuren. Daarna bracht hij me weer verder door nog meer deuren. Toen kwamen we bij de inslaapkamer en daar kreeg ik stickers op en werd ik aangesloten op de apparaten. De saturatie vingertip werd aangesloten. Mijn hartslag kon ik horen en dat vond ik eng want ik werd nerveus en ineens hoorde ik mijn hartslag sneller gaan. Toen dacht ik, ik moet rustiger gaan ademhalen en wanneer ik dat deed ging hij ook langzamer piepen. Die man vertelde dat hij mijn hals dicht zou gaan drukken wanneer ik onder narcose werd gebracht. Hij zette het masker op mijn mond en iemand anders deed de spuit in mijn infuus..het groene dopje maakte hij open. Ik moest door het kapje heel diep inademen dan zou ik frisse lucht voelen. Dat moest ongeveer 4x gebeurenx85de man vertelde dat het kon gaan tintelenx85en dat voelde ik in mijn gezicht en mijn ogen begonnen ook te tintelen. Er werd weer een spuit ingespoten..en toen drukte hij op mijn hals en daarna weet ik het niet meer.x94
x93Toen ik weer bijkwam was heit er nog niet. Ik kreeg een prik en die persoon ging weg en toen zag ik heit. Ik weet dat mijn tanden steeds klapperden en mijn ogen kreeg ik niet helemaal open..kon er maar net doorheen kijken. Ik had heel veel pijn aan mijn wond. Het voelde niet goed. Ik moest mijn tenen bewegen en dat lukte wel. Daarna werd al snel besloten dat ik weer naar de kinderafdeling mocht en nu lig ik weer hier. x94
Nadat Cissy en Jelmer weer waren weggegaan zijn we rustig naast hem gaan zitten.
Aan het eind van de middag is Chris nog even langs geweest.
Je hoofdeinde had je al weer wat omhoog gedaan. Ondertussen was er ook een nieuwe paal voor de medicijnen en vocht er bij geschoven. Anders kon je niet eens recht op zitten.
Je kreeg eigenlijk ook al weer gelijk trek in eten..maar helaas..dat mocht nog niet. Ik had je een puzzel boekje gegeven met woordzoekers. De eerste puzzel die je ging maken was een puzzel met woorden die betrekking hadden op chocolade. MMM..zei je danx85een gevulde reepx85een ware kwelling voor jezelf. Maar wel humor. x91s Avonds kreeg je bezoek van pake en beppe en Oom jr en tante L. Van hun kreeg je een koker met drop. Zo lekker, maar helaas..ook dat mocht je nog niet hebben.
Rond 8 uur zijn wij weer naar huis gegaan. Er mocht als je dat wilde 1 van ons bij je blijven slapen. Na overleg besloten we dat niet te doen. Als er wat zou zijn dan waren we binnen 10 minuten bij je. Om half 10 heb ik nog geprobeerd je te bellen. Maar je sliep al. De volgende dag hadden we met je afgesproken dat we om negen uur weer bij zouden zijn. Je had die nacht goed geslapen en was rond half 6 wakker. Die ochtend had je als ontbijt een schaaltje vla gehad.
Je had nog steeds trek. Je zou die dag alleen maar vloeibaar voedsel mogen. Op dat moment kwam de voedingsassistente langs met de lijst van die dag die je moest invullen. Toen ik vertelde dat je trek had en dat er een beschuitje er echt wel in zou gaan was het geen probleem. Ze heeft gelijk een beschuitje met jam voor je gehaald. Als x91s middags eten zou je ijs en soep krijgen.
x91s avonds kon je dan wel weer een beschuitje bestellen.
Eerst heb je je die ochtend lekker opgefrist in de douche. Heit is met je meegegaan. Voor het geval dat je toch even je evenwicht zou gaan verliezen. Maar dat ging gelukkig goed. Lekker schoon en fris ben je weer op bed gegaan. Je verveelde je al snel. Eigenlijk wilde je wel weer naar huis. Maar zolang je nog aan het infuus zat kon dat natuurlijk niet. De koorts was wel weg.
Die middag zijn Cissy en Jelmer nog op bezoek geweest. Ook kwam er nog een vriendin van je langs. Tante J is ook nog geweest.
x91s avonds kreeg je als eten; twee beschuitjes. 1 met jam en 1 met komijnen kaas. Je hebt zo heerlijk genoten van je beschuitje met kaas. Echt zo grappig om te zien. Met een big smile zat je te eten. Wat kun je dan genieten van het eten. Je vond het jammer dat je niet beide beschuitjes met kaas had belegd. Toen heit en ik om eten zouden gaan naar het restaurant wilde je mee. Je had al schoon genoeg van het bed. Maar aangekomen in het restaurant vroeg ik je of je misschien nog zin had in een beschuitje met kaas. Maar dat hoefde dan ook weer niet. Net toen we daar waren zagen we Tante T lopen met de beide kids. Jij bent met hun mee gegaan naar hun kamer en wij hebben ons broodje nog even opgegeten. Na de visite hebben we nog een spelletje pesten gedaan en toen was het ook al zo weer tijd om naar huis te gaan. Je bent met ons meegelopen naar de uitgang en hebt ons daar uitgezwaaid.
De volgende dag mocht ik je om negen uur al weer ophalen uit het ziekenhuis.
En zo eindigde ons pinksterweekend.
Je bent nu weer thuis en het gaat super met je!!
